به نام ستاره ی شب تاریکم                                   یک شب خوب تو آسمون

 یک ستاره چشمک زنون                                        خندید و گفت کنارتم 

  تا آخرش تا پای جون                                          ستاره ی قشنگی بود

  آروم و ناز و مهربون                                         ستاره شد عشق منو

  منم شدم عاشق اون                                           اما زیاد طول نکشید

  عشق منو ستاره جون                                        ماهه اومد ستاره رو

  دزدید و برد نا مهربون                                        ستاره رفت با رفتنش           

 منم شدم بی هم زبون                                          حالا شبا به یاد اون 

                                چشم میدوزم به آسمون